وقفت أعد اللى فات وناقص أبني له صوامع
أكبر عدد جوه واللى جاى أعده ع الصوابع
وفضلت أكتم فى سر الماضى وبرضه من
جٌنوبى طالع
وأخلى صوته جوايا يسرى بس الكل
كان سامع
فنجانى يومها قلبته قالى عارف انى
نجمى جوه لامع
وقفت أتحدى قدرى وسبت الشر أصبح
فى ظلمى بارع
غمض عينى الحلم صحانى بكفه اللى
عالوش كان لاذع
وبين دروب الزمن لابسه أيامى الملس
وسيبانى قالع
ياخوفى لبكره قبل ما يجى يشوفنى
يروح خالع
وتختفى ضحكتى اللى نورها كان على
سنانى ساطع
عد اللى فات كان منيتى بس لاقيته
مش نافع
كتر العدد وايدى كمان ناقصها كده كام
صابع
ورجعت زى الحلم بين الحقايق ضايع
ويمكن زى القدر بين الشرور مايع
........................
حسام درويش
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق